Yemeği çok hızlı yedim ve yedik sanırım.Salatası,tatlısı her şeyi tamamdı oysa.Ama yemek bitti ve sofradan kalkınca,önce bi sindirme sorunu (içselleştirme),sonra mide bulantısı,sonra büyük bir boşluk hissi.Sorarlarsa sorun ne?Sorun yok, çünkü yemeği yedim neticede ve tokum artık.Hem de bi daha yemek yemek bile istememecesine.
Peki neden eskimiş kelimelerden bu kadar sıkılmama rağmen hala "yemek" örneği üzerinden gidiyorum?Aynı kelimeler beynimi ele geçirdi,yaşlandığımı hissediyorum keşke gözle görülür bi şeyler de olduğu zaman olsaydı bu yaşlanma,o zaman normal olurdu değil mi?
Ben yemeğe gömülmüşken,o sırada;
Arthur Dent ve Ford Prefect uzaya gittiler.
Bülent albüm yaptı..(pek güzel olmasa da bi şey yaptı,kustu)
3-5 kişi karavanlarına binip dünyaya açıldılar.
Çok fazla kişi sınava çalıştı ve çok çalıştı.(sadece bir şeyi düşünebilenlerdendi onlar)
Bi adam aynı yerde durmaya devam etti ve yeni kurbanlarını bekledi.Kendi hiçbir şey yapmazlığını güzellik bildi.
Birileri tutkuları için savaştı.(cidden tutkuları olan şanslılardı onlar)
Josef Breuer kendi gizemini çözmeye çalışıp durdu.
Hiç beklenmedik bi şekilde değişti bazıları,yalnızlığa dayanamayıp,maskesini taktı, sürekli gülücükler saçtı,hiç hoşlanmadığı insanlarla hiç hoşlanmadığı şeylerden konuştu.(onu kurtaramadım maalesef)
Selim Işık bile bi şey yapmadı mı?
...
Hepsi bi şeyler yaptılar.Çünkü yenecek yemekleri vardı daha.
Bense sadece durdum,sabahın köründe otobüse binip herhangi bi yere gitmekle yakılamayacağı belliydi o ateşin.

Nasılsın?
Biraz yorgunum.cidden çok yorgunum.
Ö.K